Współczesny autor science fiction, urodzony 24 sierpnia 1951 w Richland w stanie Waszyngton w USA. Popularność zyskał dzięki powieści „Gra Endera”, za którą w roku 1986 zdobył prestiżową nagrodę literacką – Hugo, oraz nagrodę w dziedzinie literatury fantastycznej – Nebulę. Rok później powtórzył ten sukces dzięki wydając „Mówcę Umarłych”. Także kolejne tomy cyklu to „Ksenocyd” i „Dzieci Umysłu” cieszą się ogromną popularnością.
Jego debiutem było właśnie opowiadanie pt. „Gra Endera”, które dopiero później zostało rozbudowane do rozmiarów powieści. Autor miał wtedy 26 lat.
Obecnie może się pochwalić autorstwem 53 powieści, 68 opowiadań, 17 dramatów, wielu audycji, słuchowisk i esejów. Jego książki zostały przetłumaczone na 16 języków, w tym polski. Do najsłynniejszych należą cykl o Alvinie Stwórcy, „Glizdawce”, „Wołanie Ziemi” oraz „Badacze czasu - odkupienie Krzysztofa Kolumba”.
Card jest mormonem (członkiem Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich) i religia zawsze odgrywa ogromną rolę w jego twórczości. Jego pradziadek był założycielem mormońskiej kolonii Cardston w Kanadzie.
Card parokrotnie przeprowadzał się (m.in. do Kalifornii, Arizony, i Utah), a krótko przed napisaniem matury wyruszył na dwa lata do Brazylii. Służył tam w misji w pobliżu São Paulo i nauczył się płynnie mówić po portugalsku. Obecnie mieszka w Greensboro, w Północnej Karolinie. Jest żonaty i ma czwórkę dzieci (piąte dziecko zmarło w 2000 roku na chorobę Heinego-Medina)
Bibliografia
Saga Endera
• Gra Endera (1985)
• Mówca Umarłych (1986)
• Ksenocyd (1991)
• Dzieci Umysłu (1996)
• Pierwsze spotkania w świecie Endera (zbiór krótkich opowiadań) (2002)
• A War of Gifts: An Ender Story (2007)
• Ender in Exile (2008)
Saga Cienia
• Cień Endera (1999)
• Cień Hegemona (2001)
• Teatr Cieni (2002)
• Cień Olbrzyma (2005)
• Shadows in Flight
Opowieści o Alvinie Stwórcy
• Siódmy syn (1987)
• Czerwony Prorok (1988)
• Uczeń Alvin (1989)
• Alvin Czeladnik (1995)
• Płomień Serca (1998)
• Szeroko uśmiechnięty mężczyzna (1998) (krótkie opowiadanie umieszczone w antologii Legendy)
• Królowa Yazoo (2003) (krótkie opowiadanie umieszczone w antologii Legendy II)
• Kryształowe Miasto (2003)
• Mistrz Alvin
Maps in a Mirror (zbiór opowiadań)
• Kalejdoskop (1990)
• Mozaika (1990)
• Chaos (1990)
• Okrutne Cuda (1990)
• Lost Songs: The Hidden Stories (1990) (nie przetłumaczone na język polski)
Inne
• Mistrz pieśni (1979)
• Glizdawce (1987)
• Zagubieni Chłopcy (1992)
• Lovelock (1994) (współautorka Kathryn H. Kidd)
• Badacze czasu: Odkupienie Krzysztofa Kolumba (1996)
• Planeta Spisek (1997)
• Zadomowienie (1998)
• Oczarowanie (1999)
• Arcydzieła (2001) (Redaktor - zbiór najlepszych opowiadań s-f XX wieku)
Ważniejsze nagrody
• 1978: nagroda im. John W. Campbella za najlepszy debiut pisarski
• 1986: Nebula i Hugo za najlepszą powieść (Gra Endera)
• 1987: nagroda World Fantasy za najlepsze opowiadanie (Hatrack River)
• 1987: Nebula, Hugo i Locus za najlepszą powieść (Mówca Umarłych)
• 1988: Hugo za najlepszą nowelę (Eye for Eye)
• 1988: Nagroda Mythopoeic i Locus (fantasy) za najlepszą powieść (Siódmy syn)
• 1991: Hugo za najlepszą książkę non-fiction How to Write Science Fiction and Fantasy
• 1995: Locus (fantasy) za najlepszą powieść (Alvin Czeladnik)
Jego debiutem było właśnie opowiadanie pt. „Gra Endera”, które dopiero później zostało rozbudowane do rozmiarów powieści. Autor miał wtedy 26 lat.
Obecnie może się pochwalić autorstwem 53 powieści, 68 opowiadań, 17 dramatów, wielu audycji, słuchowisk i esejów. Jego książki zostały przetłumaczone na 16 języków, w tym polski. Do najsłynniejszych należą cykl o Alvinie Stwórcy, „Glizdawce”, „Wołanie Ziemi” oraz „Badacze czasu - odkupienie Krzysztofa Kolumba”.
Card jest mormonem (członkiem Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich) i religia zawsze odgrywa ogromną rolę w jego twórczości. Jego pradziadek był założycielem mormońskiej kolonii Cardston w Kanadzie.
Card parokrotnie przeprowadzał się (m.in. do Kalifornii, Arizony, i Utah), a krótko przed napisaniem matury wyruszył na dwa lata do Brazylii. Służył tam w misji w pobliżu São Paulo i nauczył się płynnie mówić po portugalsku. Obecnie mieszka w Greensboro, w Północnej Karolinie. Jest żonaty i ma czwórkę dzieci (piąte dziecko zmarło w 2000 roku na chorobę Heinego-Medina)
Bibliografia
Saga Endera
• Gra Endera (1985)
• Mówca Umarłych (1986)
• Ksenocyd (1991)
• Dzieci Umysłu (1996)
• Pierwsze spotkania w świecie Endera (zbiór krótkich opowiadań) (2002)
• A War of Gifts: An Ender Story (2007)
• Ender in Exile (2008)
Saga Cienia
• Cień Endera (1999)
• Cień Hegemona (2001)
• Teatr Cieni (2002)
• Cień Olbrzyma (2005)
• Shadows in Flight
Opowieści o Alvinie Stwórcy
• Siódmy syn (1987)
• Czerwony Prorok (1988)
• Uczeń Alvin (1989)
• Alvin Czeladnik (1995)
• Płomień Serca (1998)
• Szeroko uśmiechnięty mężczyzna (1998) (krótkie opowiadanie umieszczone w antologii Legendy)
• Królowa Yazoo (2003) (krótkie opowiadanie umieszczone w antologii Legendy II)
• Kryształowe Miasto (2003)
• Mistrz Alvin
Maps in a Mirror (zbiór opowiadań)
• Kalejdoskop (1990)
• Mozaika (1990)
• Chaos (1990)
• Okrutne Cuda (1990)
• Lost Songs: The Hidden Stories (1990) (nie przetłumaczone na język polski)
Inne
• Mistrz pieśni (1979)
• Glizdawce (1987)
• Zagubieni Chłopcy (1992)
• Lovelock (1994) (współautorka Kathryn H. Kidd)
• Badacze czasu: Odkupienie Krzysztofa Kolumba (1996)
• Planeta Spisek (1997)
• Zadomowienie (1998)
• Oczarowanie (1999)
• Arcydzieła (2001) (Redaktor - zbiór najlepszych opowiadań s-f XX wieku)
Ważniejsze nagrody
• 1978: nagroda im. John W. Campbella za najlepszy debiut pisarski
• 1986: Nebula i Hugo za najlepszą powieść (Gra Endera)
• 1987: nagroda World Fantasy za najlepsze opowiadanie (Hatrack River)
• 1987: Nebula, Hugo i Locus za najlepszą powieść (Mówca Umarłych)
• 1988: Hugo za najlepszą nowelę (Eye for Eye)
• 1988: Nagroda Mythopoeic i Locus (fantasy) za najlepszą powieść (Siódmy syn)
• 1991: Hugo za najlepszą książkę non-fiction How to Write Science Fiction and Fantasy
• 1995: Locus (fantasy) za najlepszą powieść (Alvin Czeladnik)




